A beautiful White and Black Turkey puts on a display of all his

 

پرورش بوقلمون های گوشتی و رسانیدن به وزن ایده‌آل در زمان مقرر مستلزم اعمال مدیریت تغذیه ای صحیح و استفاده از جیره بالانس شده از حیث سطح انرژی و پروتئین و همچنین مکمل‌های ویتامین و معدنی متناسب با سن پرنده می‌باشد.
بوقلمونها نیز مانند سایر طیور به کمبود مواد غذائی حساس بوده و بایستی جیره غذائی آنها طوری فرموله گردد که احتیاجات غذائی آنها را مرتفع نماید, ضمناً با توجه به نژاد بوقلمون و سویه‌های مختلف بوقلمون جیره غذائی تفاوت دارد.
همانطور که می‌دانید نیازهای بوقلمون اعم از نیاز پایه و تولید به وسیله یک نوع ماده غذایی به تنهایی تامین نمی‌شود و برای تهیه یک جیره مناسب باید از اجزا گوناگونی استفاده کرد. در حالت صنعتی بوقلمونها عموماٌ به وسیله جیره‌ای مرکب از: ذرت، کنجاله سویا، ویتامینها و مینرالهای مکمل تغذیه می‌شوند. البته توجه داشته باشید این بالانس جیره علاوه بر کیفیت باید متناسب با قیمت اقتصادی غذا باشد به طوریکه خوراک بدست آمده دارای ارزانترین قیمت و با کیفیتی مطلوب باشد که در این قسمت است که اهمیت وجود مهندسین دامپروری که با علم جیره نویسی و همچنین قیمتهای روز بازار آشنائی داشته باشند مشخص می گردد.
جوجه بوقلمون همانند سایر طیور در ۲۴ ساعت اول رندگی خویش احتیاجی به خوردن و آشامیدن ندارد زیرا وجود کیسه زرده این احتیاجات را برای مدتی تامین می‌کند. اما پس از سپری شدن این مدت نیاز به غذای کافی خواهد داشت. شایان ذکر است که برخلاف باورهای موجود در خصوص تغذیه سایر طیور صنعتی مانند مرغ، جوجه بوقلمون ها را می توان از همان روز اول تغذیه نمود که حتی این مورد بوسیله برخی از متخصصین امری واجب شمرده می شود.
در گذشته برای جلوگیری از بیماری رایج چسبندگی مقعد در بوقلمون ها، به جوجه ها گردو خورانده می شد که امروزه به دلیل اصلاح نژادهای صورت گرفته و عدم وجود این مشکل در بوقلمون های صنعتی فعلی، از این روش استفاده نمی گردد.
علاوه بر موارد ذکر شده در تهیه کنسانتره، مواد دیگری نیز وجود دارند که استفاده یا عدم استفاده از آنها می تواند در نتیجه کار بسیار تاثیر گذار باشد که از آن جمله می توان به مواد معدنی و ویتامینها اشاره داشت.
مواد معدنی جزء عناصر کم‌مصرف تلقی می‌شود, ولی وجود آنها در جیره هنگام بالانس کردن ضروری می‌باشد, در غیر این صورت عدم تعادل مواد معدنی موجب بر هم زدن سیکل پرورشی وعدم افزایش وزن روزانه و رشد مناسب گردیده و مانع دستیابی به وزن نهایی در پایان دوره پرورشی خواهدبود. این عناصر عبارتند از :
کلسیم, سدیم, فسفر, آهن, منگنز, کلر, پتاسیم, منیزیم, ید، که با افزودن مکمل‌هایی مانند پودر صدف و یا پودر استخوان به جیره غذایی می‌توان در رفع کمبود کلسیم و فسفر اقدام نمود. و برای تامین سدیم و کلر می‌توان از نمک طعام استفاده کرد.
همچنین وجود مقادیر کافی از ویتامینها نیز در بازدهی کار تاثیر به سزائی خواهد داشت لذا جهت دست یابی به این هدف سعی کنید در جیره غذائی پرندگان خود حتماٌ از مکملهای معدنی و ویتامینه ویژه بوقلمون که توسط کارخانجات معتبر و طبق فرمولی خاص تهیه می گردند استفاده نمائید.
گاهی دیده شده که برخی از پرورش دهندگان به جای استفاده از مکملهای ویژه بوقلمون، از مکملهای سایر ماکیان مثل مرغ برای تغذیه بوقلمون استفاده می کنند، توجه داشته باشید که در اینصورت حتی استفاده از دزهای بالاتر نیز کمکی به رشد پرندگان شما نخواهد کرد لذا بهتر این است که به جای استفاده از مکملهای ویژه طیور دیگر، مکملهای ساخته شده برای بوقلمون را مصرف کنید و مطمئن باشید که در این حالت سود بدست آمده ناشی از رشد بهتر پرندگان شما ارزش آن را خواهد داشت که شما بهای بیشتری را صرف خرید مکملهای مخصوص بوقلمون نمائید.
توجه داشته باشید که در هفته‌های اول به دلیل احتیاج زیاد بوقلمونها به پروتئین, میزان این ماده مغذی زیادتر از جوجه‌های مرغ گوشتی می‌باشد لیکن با ادامه پرورش میزان نیاز به پروتئین کاهش می‌یابد
همچنین در تمام طول پرورش، آب گوارا و تازه باید بطور تمام وقت در اختیار حیوان قرارگیرد. از آنجائیکه بیش از ۶۰% وزن بدن بوقلمون را آب تشکیل می‌دهد, و در تشکیل خون و لنف و حمل مواد غذایی به قسمت‌های مختلف بدن و همچنین بسیاری از فعالیت‌های حیاتی دیگر نقش فعالی را ایفاء می‌نماید، لذا آب مصرفی روزانه آنها بایستی عاری از عوامل بیماری‌زا, کاملاً تمیز و شیرین باشد و درجه شوری آن از ۲۹۹۰ قسمت در میلیون تجاوز ننماید.
شایان ذکر است که میزان آب مصرفی تابع درجه حرارت محیط, درجه حرارت آب, ترکیبات شیمیائی آب, مقدار و نوع غذا, شدت تخمگذاری و اندازه بدن می‌باشد.
برای دانخوری می‌توان هم از دانخوری‌های دستی و هم ازدانخوری‌های اتوماتیک استفاده نمود ولی در هر صورت باید دانخوری‌ها حداقلگنجایش دان مورد نیاز روزانه بوقلمون‌ها را داشته‌باشد, باید یادآور شد کهدانخوری‌ها را نباید هیچگاه کاملاً پر کرد.
همچنین می‌توان از دانخوری‌های بشکه‌ای با قطر حدود ۷۰ سانتیمتر برای ۷۰ الی ۸۰ بوقلمون استفاده نمود.
در روزهای اول از دانخوری‌های سینی شکل استفاده می‌شود. اغلب جوجهبوقلمون‌ها در سنین اولیه در یافتن محل دانخوری‌ها با مشکل مواجه هستند, در این گونه موارد وظیفه پرورش دهنده است که آنها را به سوی دانخوری‌هاهدایت نماید
 
خصوصیات خوراک مناسب بوقلمون
توجه به استفاده از دان
جوجه ها، نیمچه ها و بوقلمون های مولد برای رشد و تولید و هر گونه فعالیت دیگر، نیاز به مواد غذایی دارند. که عموماً باید شامل ترکیبات اصلی و مهمی برای حیات تمامی اعضاء زنده باشد. این مواد عبارت است از: پروتئین ها، هیدرات کربن ( یا قند ها)، چربی ها، مواد معدنی، ویتامین ها و آب.
این ترکیبات مغذی به طور طبیعی در مواد غذایی مختلفی موجود بوده و همه با هم رژیم غذایی حیوان را ساخته و در خلال عمل هضم آزاد می شوند.
متخصصین تغذیه شرکت بهدانه خوراک نام آوران، مقدار این ترکیبات را در مواد غذایی مختلف مشخص نموده و حد مجاز مصرف آنها را در مراحل مختلف زندگی حیوان معرفی می نمایند. با در اختیار داشتن اطلاعات فوق و آگاهی از قیمت های بازار و همچنین بهره گیری از جیره نویسی مدرن این شرکت ، می توان نسبت به توازن رژیم غذایی اقدام نموده و خوراکی که از نظر فنی و صرفه ی اقتصادی بهترین باشد را تهیه بفرمایید.
در شرایطی که پرورش دهنده خوراک بوقلمون های خود را به صورت آماده خریداری می نماید، ضروری است موارد زیر را بداند:
۱-      پروتئین خام: محتویات پروتئینی یک خوراک هیچ گاه نشانگر واقعی کیفیت و ارزش غذایی مطلق آن نیست. پروتئین ها مواد آلی بسیار پیچیده است که از به هم پیوستن تعداد بسیار زیادی از واحد هایی بنام اسید های آمینه های مختلف، تشکیل شده است. تعدادی از این واحد ها بنام اسید های آمینه ضروری، باید حتماً در رژیم غذایی بوقلمون ها وجود داشته باشند. زیرا پرندگان قادر به ساختن آنها نیستند. بنابر این کمبود اسید های آمینه ی ضروری (به ویژه لایزین و متیونین) می تواند دلیل افت تولید باشد. بالانس معقول و اصولی  اسید های آمینه ضروری، استفاده و بکار گیری از بقیه ی اسید های آمینه نیز کاهش پیدا می کند.
۲-      ترکیبات فاقد ازت: شامل هیدراتهای کربن که منابع اصلی تولید انرژی جیره است، می باشد. تعدادی از هیدراتهای کربن نامحلول در آب (مانند سلولز، لیگنین و غیره) تشکیل دهنده ی فیبر خام جیره بوده و برای بوقلمون فاقد ارزش غذایی واقعی است.
۳-      چربی های خام: چربی هم یکی ار منابع تولید انرژی است. این ماده باید با بهترین کیفیت به دان بوقلمون اضافه شود، در غیر این صورت ممکن است باعث خراب شدن جیره گردد.
۴-      خاکستر: همان مواد معدنی است. مهمترین آنها ۱۳ ماده است که به صورت طبیعی در تمامی سلول های حیوانی وجود دارد. یکی از آنها کلسیم است که به صورت کربنات وجود داشته و اهمیت بسیار دارد. لازم به ذکر است که کلسیم همان ماده تشکیل دهنده ی پوسته ی تخم بوقلمون است بنابر این باید به اندازه ی کافی در جیره ی بوقلمون ها تخم گذار وجود داشته باشد. در صورت کمبود این ماده در دان، به طور طبیعی از استخوان های بوقلمون برای ساختن پوسته ی تخم بوقلمون جا بجا می شود در این صورت استخوان های حیوان به لحاظ کمبود کلسیم شکننده خواهد شد.
۵-      ویتامین ها: تعداد ویتامین ها نیز زیاد است ولی وجود حداقل ۱۳ نوع از آنها در جیره ی بوقلمون ضروری است. از مهمترین آنها ویتامین های محلول در چربی A، B،E و گروه ویتامین های B و C را می توان نام برد.
تهیه دان مرغوب از کارخانه های مدرن و افراد متخصص
خوراک خوب یعنی خوراکی که ضمن داشتن ارزانترین قیمت ممکن، دارای کیفیتی مطلوب باشد. به گونه ای که با مصرف آن بهترین تولید نتیجه شود. پرورش دهنده ی بوقلمون می تواند دان آماده یا مواد خام و مواد تکمیل کننده را خریداری نماید. در مورد اول، نیاز به افزودن هیچ چیز دیگری نیست. ولی وقتی مواد خام خریداری می نماید باید آنها را با نسبت های مختلف بر اساس فرمول پیشنهادی خرد و مخلوط نماید. معمولاً مواد لازم و اصلی برای ساختن دان: دانه ی ذرت، سویا، سبوس، کربنات کلسیم و … می باشد.
دان بوقلمون به صورت آماده باید به وسیله ی برگه ای که نام و مشخصات و مقصد آنرا مشخص کرده باشد همراهی شود. روی این برگه ترکیبات دان براساس مقدار (از بیشترین مقدار تا کمترین مقدار) نوشته شده است. همچنین تاریخ انجام آنالیز آزمایشگاهی و در صد پروتئین خام، چربی خام، فیبر خام، خاکستر، مواد فاقد ازت تماماً براساس درصد در ماده ی خشک، نیز آورده است.
مقدار آب، مواد معدنی و ویتامین ها و همچنین مورد استفاده دان، (برای بوقلمون تخم گذار یا نیمچه یا …) اطلاعات برگه ی همراه تکمیل می کند.
چهار فاکتور زیر خصوصیات کلی و مهم یک خوراک را معرفی می کند:
۱-      مقدار انرژی: در شرایط طبیعی یک بوقلمون تخم گذار تا حد رفع نیاز انرژی خود خوراک مصرف می کند،لذا هر چقدر انرژی دان بیشتر باشد مصرف آن در روز کاهش می یابد.
۲-      رابطه ی مواد مغذی و انرژی: لازم است پرورش دهنده ی بوقلمون رابطه ی منطقی بین پروتئین (اسید های آمینه ) ویتامین ها، مواد معدنی و انرژی یک جیره را شناخته تا بتواند تمامی نیاز بوقلمون ها را بر طرف نماید.
۳-      شکل و فرم دان: دان بوقلمون مطلوب برای نیمچه ها و بوقلمون های تخم گذار به صورت خرد شده است. فرم دانه ای یا پلت شده در ابتدا با مصرف زیاد همراه است ولی در ادامه مصرف آن کم شده و غیر اقتصادی می شود و در نتیجه هزینه ی تولید بالا می رود.
۴-      اشتها: بوقلمون ها حس چشایی ندارند. بنابراین بعضی از مود غذایی را بدلیل اندازه و قطر بر دیگری ترجیح می دهند. قطعات دان مخلوط شده باید یکنواخت باشد. نه خیلی ریز و نه خیلی درشت. بوقلمون ها طبیعتاً دان خوار است، بعضی ها این پرنده را گیاه خوار می دانند چون توانایی بسیار خوبی در مصرف و هضم فیبر و علوفه دارد. این پرنده در ابتدا تمایل به پیدا کردن دانه های بزرگتر دارد. اگر خوراک به صورت آردی کامل باشد به زحمت آنرا مصرف می کند.
تغذیه
برای پرورش بوقلمون دو برنامه غذائی اساسی باید در نظر گرفته شود. یکی غذای تمام نرم یا آردی و دیگری دانه ای یا پلت. نیازهای تغذیه ای بوقلمون بر اساس سن متغیر است. همچنانکه بر سن بوقلمون افزوده می شود، نیازهای پروتئین ، ویتامین و مواد معدنی این پرنده کاهش می یابد و بر نیاز آن به انرژی افزوده می شود.
مواد غیر قابل حل مانند سنگ ریزه (گرانیت) باید در سنین ۱۰-۸ هفتگی به غذای بوقلمون اضافه شود. دان بوقلمون باید حتما حاوی یک ماده مقابله کننده با کوکسیدوز باشد و همچنین وجود یک ماده پیشگیری کننده بیماری سیاه سر (black head) نیز در غذای بوقلمون ضروری است. باید همیشه غذا و آب در اختیار پرنده باشد. غذای غیر نرم یعنی با ذرات درشت (pellet) را می توا ن از هفته چهارم زندگی برای جوجه های بوقلمون در نظر گرفت.
می توان برای تغذیه بوقلمون از یونجه تازه و ترد، شبدر خوب، علوفه سبز تازه یا جوانه سبز غلات که به خوبی خرد شده و فاقد رشته های بلند باشد، استفاده کرد. همه اینگونه مواد را میتوان روزی یک یا دوبار به بوقلمون های جوان داد. هرگز نباید علوفه پژمرده یا خشکیده و سایر مواد غذائی مشابه را در اختیار پرنده گذاشت. در فرمول غذائی بوقلمون میتوان از کنجاله سویا، ذرت آسیاب شده و مشابه آنها استفاده و دان تهیه کرد. غذای بوقلمون های در حال رشد را از سن هشت هفتگی تا عرضه به بازار باید در اختیار بوقلمون های جوان قرار داد. پروتئین موجود در آرد سویای پوست کنده برای بوقلمون های بالغ بسیار قابل هضم ولی مواد هیدروکربنه موجود در آن زیاد قابل جذب نیست.
میزان غذای بوقلمون
تغذیه  جوجه های بوقلمون :جوجه های بوقلمون تا ۲۴ ساعت و یا حتی بیشتر احتیاج به خوردن و آشامیدن ندارند زیرا از زرده ذخیره بدن استفاده می کنند ولی بعد از این مدت باید غذا و آب کافی در اختیار آنها قرار داد. مقدار غذائی که توسط جوجه بوقلمون های در حال رشد خورد ه می شود در اولین ماه زندگی ۴۶۰-۴۵۰ گرم است. اصولا بوقلمون حیوانی است که مخصوص گوشت پرورش داده می شود لذا از اینرو بیشتر انتخاب در بوقلمون از نظر تبدیل غذائی صورت می گیرد. بدین ترتیب که هر چه بوقلمون در ازا غذای کمتر گوشت بیشتری تولید کند بهتر است. بوقلمون از نظر ضریب تبدیل پرنده خوبی به شمار می رود. زیرا به طور متوسط میزان ضریب تبدیل غذائی در آن در اوائل زندگی حدود ۱ به ۳ است. در برخی مزارع از غذای تمام آردی و در برخی دیگر از غذای آردی – دانه ای استفاده می شود اما در گروهی از مزارع نیز تا ۸ هفتگی غذای تمام آردی و از ۸ هفتگی به بعد غذای دانه ای – آردی در اختیار پرنده قرار می دهند. اگر بوقلمون به طریقه محدود نگهداری شود، اضافه نمودن علف سبز به جیره غذائی جوجه ها سبب بهتر شدن رشد می شود. ۴ هفته پیش از رسیدن بوقلمونها به بازار باید مواد بودار مانند روغن ماهی یا پودر ماهی را حذف کرد تا گوشت بوی نا مطبوع نگیرد. غذای بوقلمونهای تخمگذار شبیه مرغهای تخمگذار است ولی باید توجه داشت که بوقلمونهای تخمی را نباید بیش از حد غذا داد زیرا سبب چربی گرفتن آنها می گردد و تولید تخم را پائین می آورد. جوجه ها را پس از خارج شدن از تخم به مدت ۲۴ ساعت باید در استراحت غذائی قرار داد و سپس به تغذیه آنها در ۲۰-۱۵ روز اول توجه کرد.برای فربه ساختن بوقلمون باید همه روزه خوراک دانه به آنها داد و هرچه هنگام بردن به بازار و کشتن بوقلمون نزدیکتر شود باید بر خوراک دانه آنها افزود. ترکیبات کلی جیره را ذرت، گندم، جو و یولاف تشکیل می دهد. ذرت را نباید تنها به بوقلمونهای پرورشی داد زیرا پرنده را بیش از حد فربه می کند. می توان در زمستان از برگ چغندر و یولاف نیز در ترکیبات جیره استفاده کرد. در اختیار گزاردن ذغال چوب، شن و آهک هم مناسب است.همچنین در موقع جفتگیری باید خوراک قویتری هم مانند آرد ماهی، پودر خون و … در اختیار پرنده قرار داد.
تغذیه بوقلمون های درحال رشد : بوقلمون های درحال رشد را میتوان بر روی مرتع یا در محوطه بسته تغذیه نمود . سن در حال رشد برای بوقلمون ها ۸ تا ۱۰ هفتگی میباشد . تغذیه در محوطه بسته باعث رشد سریعتر حیوان میشود . معهذا تغذیه بر روی مرتع نیز سبب ذخیره بیش از ۱۰% غذا ذخیره و کاهش هدر رفتن غذا میشود . یک مرتع خوب حاوی علوفه یا محصولات غله ای و دانه ای است . تعداد گله بوقلمون که در مرتع پرورش داده میشوند بین ۱۰۰ تا ۲۵۰ بوقلمون در هر ایکر ( واحد سطح معادل ۴۰۴۷ مترمربع ) میباشد . بوقلمونهای درحال رشد را باید براساس جنس جدا نمود زیرا بوقلمونهای نر نسبت به ماده،به پروتئین بیشتری بناز دارد . بوقلمونها عموما وقتیکه جیره های کامل مصرف مینمایند ضریب تبدیل غذایی بهتری دارند . تغذیه جیره پلت شده بهترین نتایج رادربردارد . هرچه سن بوقلمون بالاتر میرود ،سطح انرژی جیره افزایش و سطح پروتئین کاهش میابد . اب و هوای گرم سبب افزایش مصرف اب میشود همچنین مصرف اب در بوقلمونها در اب هوای معتدل ( ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد ) در سن یک هفتگی در نر و ماده به ترتیب به ازای هر ۱۰۰۰ راس در هر روز ۵۵ لیتر و تا سن ۱۷ هفتگی در نر و ماده به ترتیب ۳/۹۹۴ لیتر و ۶۸۰ لیتر میباشد . جیره بوقلمونهای نر در سن ۸ تا ۱۲ هفتگی و ماده ۸ تا ۱۱ هفتگی حاوی ۲۲% پروتئین ،جیره نر ۱۲ تا ۱۶ هفتگی و ماده ۱۱ تا ۱۴ هفتگی حاوی ۱۹%پروتئین،جیره نر ۱۶ تا ۲۰ هفتگی و ماده ۱۴ تا ۱۷ هفتگی حاوی ۵/۱۶% پروتئین و جیره نر ۲۰ تا ۲۴ هفتگی و ماده ۱۷ تا ۲۰ هفتگی باید حاوی ۱۴% پروتئین باشد . بوقلمونهای نر در حدود ۲۴ هفتگی و بوقلمونهای ماده در حدود ۲۰ هفتگی سن از خود به بازار عرضه میشوند .
تغذیه بوقلمونهای اصلاح نژادی : بوقلمونها باید درسن ۱۶هفتگی برای گله داشتی انتخاب شوند . جیره نگهداری حاوی ۱۲% پروتئین و سطح انرژی متوسط می باشد و این جیره را بوقلمون ماده از سن ۱۶ تا ۳۰ هفتگی و بوقلمون نر از سن ۱۶ تا ۲۶ هفتگی مصرف مینماید .جیره گله داشتی برای اصلاح نژاد حاوی ۱۴% پروتئین میباشد (۱۲% جیره نگهداری و ۱۴% جیره جفت گیری برای اصلاح نژاد). نرهای گله اصلاح نژادی باید از سن ۲۶ هفتگی مصرف جیره جفت گیری برای اصلاح نژاد خود را شروع نماید جهت کنترل وزن در گله بهتر است نرها با جیره محدود تغذیه شوند،ولی ماده های گله به طور عادی تغذیه می شوند .
همیشه در هنگام تغذیه نکات زیر را مد نظر قرار دهید:
۱- از دادن خوراک بسیار و خوراک نامرغوب و کپک زده دوری کنید.
۲-علوفه سبز خرد کرده و چراگاه باید در دسترس جوجه بوقلمون قرار گیرد.
۳- گاهگاهی در آب آشامیدنی پرنده از یک قاشق چایخوری سولفات مس دو سود در یک لیتر آب استفاده کنید.
۴- آشیانه و خوراک و در صورت وجود چراگاه باید کاملا پاکیزه باشند.